ਮੋਗਾ- ਸਰਦਾਰਨੀ ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਗਿੱਲ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਯੁੱਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਇਆ, ਹਿੰਮਤ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਸੀ | ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਇਕ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਨੌਜਵਾਨ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਵਾਰਨ ਵਿਚ ਬਿਤਾਇਆ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਕਲਾਸ-ਰੂਮ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ-ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਲਈ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ | ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ | ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਸਲ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਵਿਚ ਹੈ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਾਹ, ਸਹਾਰਾ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਰਿਆ-ਦਿਲੀ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਜੀਵਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੇ | ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਜਗਮੇਲ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਜੋ ਆਪਣੀ ਲਗਨ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਨ | ਕੋਲਕਾਤਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਧਾਰਨ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਛਾਣ ਬਣੀ | ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਹੀ ਘਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਹਰ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇੰਦੌਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ | ਉਹ ਸੱਚੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਅਤੇ ਭਰਾਤਰੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਉਦਾਹਰਨ ਸਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭਰੋਸੇ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਣ ਦਿਵਾਇਆ | ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ | ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਇਕ ਆਦਰਸ਼ ਜੋੜੇ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਸਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਸੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਮੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਸਾਥ ਦੀ ਇਕ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਮਿਸਾਲ ਸੀ | ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਇਕ ਆਦਰਸ਼ ਜੋੜੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਦਇਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਕੋਈ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਪਰਿਵਾਰ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਹੈ | ਮਾਤਾ ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਗਿੱਲ ਨਮਿਤ ਪਾਠ ਦਾ ਭੋਗ ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ ਅੱਜ ਮਿਤੀ 28 ਮਈ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ 12 ਤੋਂ 1 ਵਜੇ ਤੱਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੀਬੀ ਕਾਹਨ ਕੌਰ ਮੇਨ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੇੜੇ ਰੇਲਵੇ ਫਾਟਕ ਮੋਗਾ ਵਿਖੇ ਹੋਵੇਗੀ | -ਸੁਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ
