ਬਦਾਮ - ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਰੋਤ

ਬਦਾਮ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਰੋਤ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਬਦਾਮ ਵਿਚ ਕੁਝ ਔਗੁਣ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਬਦਾਮ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਉਂ ਕੇ ਛਿਲਕਾ ਲਾਹ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਦਾਮ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਰਸਾਇਣ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਮਿਆਗਡਲਿਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਅੰਮਿਆਗਡਲਿਨ ਸਾਈਨਾਈਡ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਈਨਾਈਡ ਨੂੰ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ... ਸਿੱਧੀ ਮੌਤ। ਮਿੱਠੇ ਬਦਾਮ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਬਦਾਮ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ। ਕੌੜੇ ਬਦਾਮ ਵਿਚ ਇਕ ਮਿੱਠੇ ਬਦਾਮ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 42 ਗੁਣਾ ਤੱਕ ਇਹ ਮਾਤਰਾ ਵਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਕੌੜੇ ਬਦਾਮ ਵਿਚ 4-9 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਸਾਈਨਾਈਡ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 60 ਕਿੱਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਇਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ 30-210 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਸਾਈਨਾਈਡ ਮਾਰੂ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ 4 ਕੌੜੇ ਬਦਾਮ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ 50 ਕੌੜੇ ਬਦਾਮ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਜਾਣ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਾਮਾਂ ਵਿਚ ਆਕਸਲੇਟ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਪੱਥਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਦਾਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਆਕਸਲੇਟ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਛਿਲਕੇ ਵਾਲਾ ਬਦਾਮ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿਚ ਜਲਣ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਾਤਕ ਰਸਾਇਣਾਂ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਬਦਾਮ ਬਿਨਾਂ ਛਿਲਕਾ ਲਾਹੇ ਨਾ ਖਾਧੇ ਜਾਣ।