ਨਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਦਿਆ ਸੂਰਜਾ <h4>* ਡਾ. ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ * </h4>

ਨਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਦਿਆ ਸੂਰਜਾ, ਤੇਰਾ ਕਰੀਏ ਇਸਤਕਬਾਲ ਵੇ,
ਆਪਣਾ ਨਿੱਘ ਤੇ ਚਾਨਣਾ, ਤੂੰ ਮੱਥਿਆਂ ਅੰਦਰ ਬਾਲ ਵੇ।
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ, ਪਾ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਗਲਵੱਕੜੀ,
ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ, ਤੂੰ ਬਣ ਜਾ ਇਹ ਮਿਸਾਲ ਵੇ।
ਇਕ ਚਮਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕ ਨੂਰ ਦੇ ਟਿਮਕਣੇ,
ਸਭ ਦੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਹੈ, ਹੋਏ ਭਾਗਾਂ ਭਰਿਆ ਸਾਲ ਵੇ।
ਸਾਂਝੀ ਧੜਕਣ ਦਿਲਾਂ ਦੀ, ਅਸੀਂ ਪਾਈਏ ਪੀਂਘ ਪਲਾਂਘੜੇ,
ਸਭ ਵਖਰੇਵੇਂ ਮੇਟ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੇ ਹੋਣ ਖਿਆਲ ਵੇ।
ਇਕ ਇਕ ਪਲ ਅਨਮੋਲ ਹੈ,
ਕੋਈ ਪਲ ਨਾ ਜਾਏ ਗੁਆਚ ਵੇ,
ਜਸ਼ਨ ਬਣਾਈਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ,
ਸਭ ਮੁੱਕਣ ਜਾਲ ਜੰਜਾਲ ਵੇ।

ਆਪਣਾ-ਆਪ ਪਛਾਣੀਏ,
ਰੱਜ ਰੱਜ ਉਮਰਾਂ ਮਾਣੀਏ,
ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਨ ਸਾਲ ਵੇ।

ਰੂਹ ਵਿਚ ਭਰ ਕੇ ਬੰਦਗੀ,
ਹੋ ਜਾਈਏ ਮਖ਼ਮੂਰ ਵੇ,
ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਵਿਚ ਕੰਬਣੀ,
ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੋਏ ਤਾਲ ਵੇ।

ਨਸ ਨਸ ਅੰਦਰ ਭਰ ਦਈਂ, ਪਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਵੇ,
ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਹੈ ਭੌਂ ਰਿਹਾ, ਸਿਰ ਗਗਨਾਂ ਦਾ ਥਾਲ ਵੇ।
ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ ਮਦਹੋਸ਼ੀਆਂ, ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਤੇ ਰੌਣਕਾਂ,
ਬਣ ਜਾਏ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫੁੱਲਾਂ ਲੱਦੀ ਡਾਲ ਵੇ।
ਪ੍ਰੀਤ ਡੋਰ ਵਿਚ ਬੱਝੀ ਏ, ਰੋਜ਼ ਹੰਢਾਈਏ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂਆਂ,
ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਸਭ ਤੌਖਲੇ, ਪਾਈਏ ਇਸ਼ਕ ਧਮਾਲ ਵੇ।