ਤਸਲੀਮਾ ਨਸਰੀਨ ਵਲੋਂ ਭਾਰਤ ’ਚ ਯੂ.ਸੀ.ਸੀ. ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ

ਕਿਹਾ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ’ਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਲੋੜ
ਕੋਲਕਾਤਾ, 2 ਅਗਸਤ (ਪੀ.ਟੀ.ਆਈ.)-ਜਲਾਵਤਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਲੇਖਕ ਤਸਲੀਮਾ ਨਸਰੀਨ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਫਾਰਮ ਸਿਵਲ ਕੋਡ (ਯੂ. ਸੀ. ਸੀ.) ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਵਿਤਕਰਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਤਕਰਾ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ  ਅਜਿਹਾ ਕਾਨੂੰਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਆਂਢੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ’ਚ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਲੋੜ ’ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਸਰੀਨ ਨੇ ਇਥੇ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ’ਚ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਸਾਰੇ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਯੂ.ਸੀ.ਸੀ. ਵਰਗੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਕ ਯੂਨੀਫਾਰਮ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਯੂ.ਸੀ.ਸੀ. ਇਸ ’ਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਸੂਬੇ ਲਈ ਯੂਨੀਫਾਰਮ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਦੇ ਖਰੜੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਹੈ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, 63 ਸਾਲਾ ਲੇਖਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮਾਨਤਾ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਤਕਰੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ’ਚ ਹਿੰਦੂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ। ਜੇਕਰ ਹਿੰਦੂ ਔਰਤਾਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਕ ਸਮਾਨ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।’ ਲਗਭਗ 19 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਾਪਸ ਆਈ ਨਸਰੀਨ ਨੂੰ ਸਨਿਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਬਿੰਦਰ ਸਦਨ ਵਿਖੇ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਕੋਲਕਾਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ, ‘ਸਪਲਿਟ: ਏ ਲਾਈਫ’ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ’ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਕਾਰਨ ਤਤਕਾਲੀ ਖੱਬੇ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੇਖਕ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਹੋਏ ਹੰਗਾਮੇ ‘ਤੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ ਜੋਏ ਗੋਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ “ਅਪਮਾਨਿਤ” ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਸਰੀਨ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜੋਏ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।’ ਵਿਵਾਦ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗੋਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕਹੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।