ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਂ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਏਂ ਭਰਾ ਵਾਰਸਾ।
ਸਾਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਵਰਾ ਵਾਰਸਾ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਟੋਟੇ ਟੋਟੇ।
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜੇ ਨੇ ਪੋਟੇ।
ਅਸੀਂ ਆਪ ਬਣੇ ਆਪਣੀ ਬਲਾ ਵਾਰਸਾ।
ਸਾਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਵਰਾ ਵਾਰਸਾ।
ਧਾਈਂ ਮਾਰਦੀਆਂ ਚੁੰਨੀਆਂ ਤੇ ਰੋਂਦੇ ਨੇ ਦੁਪੱਟੇ।
ਅਸਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੇ ਨਾਤੇ ਪਾ ਕੇ ਛੱਜ ਵਿਚ ਛੱਟੇ।
ਅੱਖਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਛੇਵਾਂ ਦਰਿਆ ਵਾਰਸਾ।
ਸਾਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਵਰਾ ਵਾਰਸਾ।
ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਭ ਪੈਲੀਆਂ ਵੀ ਕਬਰਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ,
ਪਹਿਲੀ ਵੇਰ ਪਾਏ ਵੈਣ ਨਾਲੇ ਦੋਹੀਂ ਹੱਥੀਂ ਪਿੱਟੀ।
ਪੁੱਛੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਖ਼ਤਾ ਵਾਰਸਾ।
ਸਾਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਵਰਾ ਵਾਰਸਾ।
ਲਾਲ ਰੱਤ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਸਾਰੇ ਖੂਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪਾਣੀ।
ਤੇਹ ਨਾਲ ਮਰ ਚੱਲੀ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਇਹ ਨਿਮਾਣੀ।
ਦੇ ਜਾ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੜੀ ਦਵਾ ਵਾਰਸਾ।
ਸਾਨੂੰ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਵਰਾ ਵਾਰਸਾ।
-ਸਰਦਾਰ ਪੰਛੀ
ਮੋ: 94170-91668.
