ਚਰਾਗੇ-ਇਸ਼ਕ ਬਲਿਆ ਹੈ, ਮੁਬਾਰਕ ਪੁਰਬ ਆਇਆ ਹੈ
ਉਤਾਰਾ ਨੂਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਛਾਇਆ ਹੈ।
ਬੜੀ ਬੇਜ਼ਾਰ ਸੀ ਧਰਤੀ, ਬੜਾ ਬੇਨੂਰ ਸੀ ਅੰਬਰ
ਇਲਾਹੀ ਆਗਮਨ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਵਿਸਮਾਦ ਛਾਇਆ ਹੈ।
ਉਹਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਾਈ ਹੈ
ਉਹਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਝੋਲੀ 'ਚ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਉਹਨੇ ਮਾਸੂਮੀਅਤ, ਇਨਸਾਨੀਅਤ, ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਬਖ਼ਸ਼ੀ
ਉਹਦੇ ਅਨੁਰਾਗ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਹਰ ਕੋਨਾ ਖਿੜਾਇਆ ਹੈ।
ਮਹਾਂਚਾਨਣ ਜਦੋਂ ਅਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਫ਼ਰਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਉੱਤਰ ਆਇਆ
ਉਹ ਪਲ ਅਨੁਭਵ 'ਚ ਕੰਬਿਆ, ਲਰਜ਼ਿਆ ਤੇ ਥਰਥਰਾਇਆ ਹੈ।
ਮੁਬਾਰਕ ਪੁਰਬ 'ਤੇ ਲਾਈਏ ਅਸੀਂ ਮੇਲੇ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ
ਇਲਾਹੀ ਇਸ਼ਕ ਬੂੰਦਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਤਿਹਾਇਆ ਹੈ।
ਦਿਲਾਂ ਤੇ ਛੇੜੀਏ ਸਰਗਮ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਉਸ ਨੂਰੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅੱਖ ਦਾ ਜਾਇਆ ਹੈ।
ਆਓ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਗਾ ਦੇਈਏ
ਸਰਬ ਸਾਂਝੇ ਦਿਲਾਵਰ ਦਾ ਮਹਾਂਉਤਸਵ ਇਹ ਆਇਆ ਹੈ।
ਉਹਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੰਡੀਏ, ਪਿਆਰੀਏ, ਸਤਿਕਾਰੀਏ ਆਪਾਂ
ਉਹਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਇਹ ਆਇਆ ਹੈ।
